Η Αριστερά ανακάλυψε ξανά την ευαισθησία της.
Καταδικάζει την επίθεση κατά του Ιράν.
Και κάπου εκεί αρχίζει η πολιτική παράνοια.
Ξαφνικά, οι υπέρμαχοι των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» υποστηρίζουν τους ψυχασθενείς ενος θεοκρατικού καθεστώτος που:
– Κρεμά διαδηλωτές σε γερανούς.
– τιμωρεί γυναίκες γιατί δεν «ντύθηκαν σωστά».
– Πνίγει στο αίμα κάθε αντίδραση.
– Έχει δολοφονήσει και αριστερούς, κομμουνιστές,
Ε και;
Αρκεί να είναι εναντίον των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Δύσης
Καπως έτσι οι χασαπομουλάδες βαφτίζονται «αντισυστημικοί».
Η θεοκρατία γίνεται «αντίσταση».
Η καταπίεση μετατρέπεται σε «γεωπολιτική πολυπλοκότητα».
Η ίδια Αριστερά που κατεβαίνει σε πορείες για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση,
σιωπά όταν γυναίκες μαστιγώνονται επειδή τόλμησαν να αναπνεύσουν ελεύθερα.
Η ίδια Αριστερά, υπέρμαχος της κοινωνικής δικαιοσύνης,
ξεχνά τους χιλιάδες Ιρανούς που βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν.
Γιατί;
Διότι η ιδεολογία προηγείται της λογικής.
Και το μίσος προς τη Δύση καλύπτει κάθε άλλη ηθική αρχή.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα όμως δεν είναι «à la carte».
Δεν τα υπερασπίζεσαι μόνο όταν σε βολεύουν γεωπολιτικά και ιδεολογικά .
Αν δεν μπορείς να καταδικάσεις ταυτόχρονα και μια στρατιωτική επίθεση ΚΑΙ ένα σκοταδιστικό καθεστώς,
τότε δεν υπερασπίζεσαι την ελευθερία.
Υπερασπίζεσαι απλώς τον δικό σου ιδεολογικό εχθρό.
Και αυτό λέγεται απλά …. υποκρισία .
Γ. Γιαπρακας
Δικηγόρος
