Κάθε νέα σχολική χρονιά είναι μια νέα αρχή, γεμάτη προσδοκίες, όνειρα και χαμόγελα. Οι σχολικές αυλές ξαναγεμίζουν με παιδικές φωνές και το σχολείο καλείται για ακόμη μία φορά να επιτελέσει τον σημαντικότερο ίσως ρόλο του: να προσφέρει γνώση, ευκαιρίες και τα εφόδια που χρειάζεται κάθε παιδί για το μέλλον του.
Μαζί όμως με τις ευχές για μια καλή και δημιουργική χρονιά, οφείλουμε να κοιτάξουμε και την πραγματικότητα. Οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό, ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, τα προβλήματα στις σχολικές υποδομές και οι ανάγκες συντήρησης και ασφάλειας παραμένουν ζητήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις. Ιδιαίτερα για τους μαθητές με αναπηρία, η έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν πρέπει να συνοδεύεται από αγωνία για το αν θα εξασφαλιστεί η παράλληλη στήριξη, η απαραίτητη ειδική εκπαιδευτική υποστήριξη, η μεταφορά προς και από το σχολείο ή το αναγκαίο προσωπικό. Η πρόσβαση στην εκπαίδευση είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο. Και προσβασιμότητα δεν σημαίνει μόνο μια ράμπα στην είσοδο. Σημαίνει ότι κάθε μαθητής μπορεί να μπει στο σχολείο, να μετακινηθεί με ασφάλεια, να χρησιμοποιήσει όλους τους χώρους, να έχει πρόσβαση στη γνώση και να συμμετέχει ισότιμα σε κάθε πτυχή της σχολικής ζωής.
Κανένα παιδί δεν μπορεί να μένει στο περιθώριο.
Η Πολιτεία έχει την ευθύνη να εξασφαλίζει έγκαιρα το απαραίτητο εκπαιδευτικό και υποστηρικτικό προσωπικό και να στηρίζει ουσιαστικά την ειδική αγωγή. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, από την πλευρά
