Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας φιγουράρει ψηλά στη δημόσια συζήτηση. Ακόμα κι ο… Ιλον Μασκ έχει ασχοληθεί με την υπογεννητικότητα στη χώρα μας. Τις περισσότερες φορές, το θέμα εξαντλείται στη μείωση του συνολικού πληθυσμού, τις προκλήσεις που αυτή δημιουργεί στην αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό σύστημα, και τον υφέρποντα φόβο της εξαφάνισης του Ελληνισμού.
Πέραν της μείωσης του πληθυσμού, όμως, τα στοιχεία καταγράφουν και το πρόβλημα της γήρανσης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας είναι 10.482.487 άτομα, μειωμένος κατά 3,1% σε σχέση με το 2011. Οι γυναίκες είναι ελαφρώς περισσότερες από τους άνδρες (51,1% έναντι 48,9%), το 44% είναι άνω των 50 ετών και μόλις το 29% είναι κάτω από 30. Στην αντίστοιχη μέτρηση του 2011, οι άνω των 50 αποτελούσαν το 38% του συνολικού πληθυσμού, ενώ το 32% ήταν κάτω από 30.
Μία ακόμη διάσταση που σπανίως αναδεικνύεται είναι η περιφερειακή. Με βάση την απογραφή του 2021, γίνεται σαφές ότι το πρόβλημα δεν επηρεάζει όλες τις περιοχές με τον ίδιο τρόπο. Συγκεκριμένα, τα νησιά του Νότιου Αιγαίου (Κυκλάδες, Δωδεκάνησα) και η Κρήτη ήταν οι μόνες δύο περιφέρειες που αύξησαν τον πληθυσμό τους σε σχέση με το 2011. Στην Αττική, το Ιόνιο και το Βόρειο Αιγαίο η μείωση του πληθυσμού ήταν σχετικά ήπια, ενώ Κεντρική Μακεδονία, Ηπειρος, Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησος και Θεσσαλία γλίτωσαν τα χειρότερα και είδαν μειώσεις της τάξεως του 4%-7%. Τις πιο ανησυχητικές επιδόσεις είχαν η Δυτική Μακεδονία (μείωση άνω του 10%), η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και η Στερεά Ελλάδα.
