Η είδηση έπεσε σαν σκιά πάνω στην Εγλυκάδα. Δύο γυναίκες βρέθηκαν νεκρές μέσα στο σπίτι τους, στην οδό Μαραθωνομάχων. Οσο όμως περνούσαν οι ώρες, το γεγονός ξεδιπλωνόταν σε μια ανθρώπινη ιστορία που ξεπερνά το αστυνομικό δελτίο και ακουμπά βαθιά τη συλλογική μνήμη της γειτονιάς.
Οι δύο γυναίκες ποτέ δεν ήταν διαχυτικές με τους γείτονές τους, ούτε ομιλητικές, αλλά τα τελευταία χρόνια είχαν αποκοπεί σχεδόν ολοκληρωτικά από την κοινωνία. Η αιτία, όπως λέγεται, ήταν ένα τραυματικό περιστατικό: παλαιότερη εισβολή αλλοδαπού στο σπίτι τους, ενώ οι ίδιες βρίσκονταν μέσα. Από τότε, ο φόβος τις κατέβαλε. Η πόρτα έκλεισε. Ο κόσμος έμεινε έξω. Το σπίτι έγινε καταφύγιο και όρια της ζωής τους. Η Γεωργία, η μικρότερη αδελφή, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, τόσο ψυχολογικά όσο και κινητικά. Εξαρτιόταν πλήρως από τη Δήμητρα και η ίδια ταλαιπωρείτο από ζάχαρο. Εκείνη τη φρόντιζε, τη στήριζε, ήταν τα χέρια, τα πόδια και η φωνή της.
Η εξώπορτα της οικίας τους στην Εγλυκάδα, με τα νεκρώσιμα αγγελτήρια στις κολώνες
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Δήμητρα φαίνεται πως έφυγε πρώτη, εντοπισμένη νεκρή στο κρεβάτι της αδελφής της. Η Γεωργία, ανήμπορη να αυτοσυντηρηθεί, την ακολούθησε. Ενα τέλος σχεδόν αναπόφευκτο, γραμμένο μέσα στη σιωπή. Κι όμως, τίποτα δεν μαρτυρούσε εγκατάλειψη. Το σπίτι τους ήταν περιποιημένο, η αυλή τακτοποιημένη, ο κήπος καθαρός και κλαδεμένος. Γείτονας είχε εισέλθει στην οικία τους πριν μερικά χρόνια, όταν η καμινάδα τους είχε πιάσει φωτιά και έσπευσε να τη σβήσει. Οπως λέει στην εφημερίδα «Πελοπόννησος», ήταν σε απόλυτη τάξη και καθαριότητα. Οι ίδιες ήταν γυναίκες εργατικές, που καλλιεργούσαν τα χωράφια και τις ελιές τους, που δούλευαν αθόρυβα. Ηταν αγαπητές, καλόκαρδες, χωρίς κοσμικότητα, χωρίς κοινωνικές επιδείξεις.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
Παρά τη μεγάλη οικονομική επιφάνεια και την εκτεταμένη περιουσία –ακίνητα σε Πάτρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, χωράφια, σημαντικά χρηματικά ποσά ακόμα και λίρες – δεν έζησαν ποτέ με λούσα ή πολυτέλειες. Δεν τις ενδιέφερε η επίδειξη. Εζησαν λιτά, σχεδόν ασκητικά. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, δεν έκαναν οικογένειες. Διάλεξαν μια ζωή μοναχική, αυστηρά δεμένη η μία με την άλλη. Η πίστη, ωστόσο, δεν έλειψε από τη ζωή τους.
Οι γονείς των δύο αδελφών, Ανδρέας και Θεοδώρα Καυκά, αναπαύονται στο Κοιμητήριο Εγλυκάδας, όπου από σήμερα θα αποτελέσει τελευταία κατοικία και των δύο γυναικών.
Εκκλησιάζονταν τακτικά όσο μπορούσαν, ενώ ο εφημέριος του Αγ. Ανδρέα, πατήρ Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος τις κοινωνούσε στο σπίτι τους. Τον περασμένο Δεκέμβριο πήγε ξανά. Δεν του άνοιξαν. Ισως τότε να είχε ήδη ξεκινήσει το αθόρυβο τέλος. Ηταν από μία εύπορη οικογένεια. Οι γονείς τους, Ανδρέας και Θεοδώρα, είχαν φύγει από τη ζωή από τη δεκαετία του ’90. Ο πατέρας τους υπήρξε πρόσωπο με ισχυρό αποτύπωμα στην περιοχή. Ηταν επίτροπος στην εκκλησία του Αγ. Ανδρέα, ενώ είχε δωρίσει και το οικόπεδο πάνω στο οποίο ανεγέρθηκε ο Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης Εγλυκάδας. Εκεί, στον ναό που γεννήθηκε από μια πράξη προσφοράς της οικογένειάς τους, εψάλη χθες η εξόδιος ακολουθία των δύο αδελφών. Μια παράξενη μοίρα κράτησε τη Δήμητρα και τη Γεωργία δίπλα-δίπλα σε όλη τους τη ζωή. Και τώρα, τις οδηγεί μαζί και στο ύστατο ταξίδι. Δύο αδελφές που δεν χώρισαν ποτέ. Ούτε στη ζωή. Ούτε στον θάνατο…
ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ (Π. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ)
