Σοβαρές καταγγελίες για τον Ψαθόπυργο αναφέρει σε επιστολή του στο flamis.gr ο αναγνώστης μας κ. Αγγελόπουλος. Αναφέρει: Το αδιαχώρητο κάθε βράδυ στον Ψαθόπυργο. Αυτοκίνητα παντού, πεζοί να ψάχνουν από πού θα περάσουν και ορισμένα καταστήματα να έχουν μετατρέψει τα πεζοδρόμια σε προέκταση της επιχείρησής τους.
Τραπέζια μπροστά από παγκάκια, πάνω στα πεζοδρόμια, ακόμη και προς την πλατεία και τον χώρο της εκκλησίας. Τα ίδια και τα ίδια μαγαζιά φαίνεται να έχουν ξεχάσει κάτι βασικό:
Ο Ψαθόπυργος δεν τους ανήκει.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο όσοι παρκάρουν παράνομα. Είναι και η ανοχή — και σε ορισμένες περιπτώσεις η διευκόλυνση — από καταστήματα που γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει μπροστά τους.
Όταν ένας οδηγός αφήνει το αυτοκίνητό του στη μέση, κλείνει δρόμο ή εμποδίζει τη διέλευση, δεν γίνεται να κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Και όταν ένας επαγγελματίας το ανέχεται για να εξυπηρετήσει την πελατεία του, τότε το πρόβλημα μεγαλώνει.
Με όλο τον σεβασμό στους μαγαζάτορες: το χωριό είναι και δικό τους, αλλά είναι και όλων των κατοίκων. Εδώ δραστηριοποιούνται, εδώ βγάζουν τα χρήματά τους και φυσικά όλοι θέλουμε οι επιχειρήσεις να δουλεύουν και να προοδεύουν. Αυτό, όμως, απαιτεί και σεβασμό στον τόπο που τους φιλοξενεί.
Δεν μπορεί για να «βολευτεί» ένα τραπέζι, ένα αυτοκίνητο ή ένας πελάτης να κλείνει ο δρόμος, να εξαφανίζεται το πεζοδρόμιο και να δυσκολεύεται να περάσει ακόμη και ένας ηλικιωμένος, ένα παιδί ή ένας άνθρωπος με καρότσι.
Το ίδιο ισχύει και για τα μηχανάκια που τοποθετούνται μπροστά από καταστήματα ή σε σημεία που περιορίζουν την ορατότητα και την κυκλοφορία. Δεν περιμένουμε να γίνει ατύχημα για να θυμηθούμε ότι υπάρχουν κανόνες.
Και η Αστυνομία; Έλεγχοι μία στο τόσο δεν αρκούν. Χρειάζεται ουσιαστική και συστηματική παρουσία, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες, όταν το πρόβλημα κορυφώνεται. Έλεγχοι για τα παράνομα παρκαρίσματα, για την κατάληψη πεζοδρομίων και για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων εκεί όπου δεν επιτρέπεται.
Η ανοχή των κατοίκων δεν είναι άδεια για αυθαιρεσίες. Και η ευγένεια των ανθρώπων του χωριού δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία.
Δουλειές να γίνονται. Οι επιχειρήσεις να δουλεύουν. Οι επισκέπτες να έρχονται. Αλλά με κανόνες και με σεβασμό.
Γιατί, τελικά, ο Ψαθόπυργος δεν είναι ιδιωτικό πάρκινγκ, ούτε ιδιωτική πλατεία, ούτε ιδιωτικό πεζοδρόμιο.
Είναι χωριό για όλους.
Και ο δημόσιος χώρος δεν είναι τσιφλίκι κανενός.
