Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί μια συντονισμένη προσπάθεια αναβίωσης ενός παλιού πολιτικού διπολισμού, την ώρα που η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, οι χαμηλοί μισθοί και η ανασφάλεια πιέζουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά.
Ο Πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά ότι η κυβέρνησή του δεν μπορεί πλέον να πείσει με το έργο και τις πολιτικές της. Γι’ αυτό επιχειρεί να αναβιώσει έναν παλιό, φθαρμένο διπολισμό που δίχασε τη χώρα και εγκλώβισε τους πολίτες σε αδιέξοδες επιλογές. Επενδύει στην επιστροφή γνώριμων αντιπαραθέσεων, γιατί φοβάται τη σύγκριση με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και κυρίως φοβάται την πολιτική πρόταση του ΠΑΣΟΚ.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική στρατηγική του κ. Τσίπρα δείχνει να έχει ως βασικό στόχο όχι μόνο την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, αλλά κυρίως την ανάσχεση της δυναμικής του ΠΑΣΟΚ. Οι πολιτικοί σχεδιασμοί και οι χρονικές επιλογές των παρεμβάσεών του μόνο τυχαίες δεν μπορούν να θεωρηθούν.
Οι πολίτες, όμως, δεν ενδιαφέρονται για τη συντήρηση ενός τεχνητού διπολισμού που ανήκει στο παρελθόν. Δεν ζητούν την ανακύκλωση των ίδιων προσώπων, των ίδιων αδιεξόδων και των ίδιων πολιτικών λογικών που δοκιμάστηκαν και κρίθηκαν.
Η Ελλάδα χρειάζεται μια νέα πορεία με κοινωνική δικαιοσύνη, ισχυρό κοινωνικό κράτος, αξιοπρεπείς μισθούς, παραγωγική ανασυγκρότηση και θεσμική αξιοπιστία. Χρειάζεται μια προοδευτική, αξιόπιστη και αυτόνομη πρόταση διακυβέρνησης.
Αυτή την πρόταση εκφράζουν σήμερα το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Όσο η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Τσίπρας επιχειρούν να επαναφέρουν τη χώρα στις αντιπαραθέσεις του χθες, τόσο καθαρότερο γίνεται το πραγματικό δίλημμα: επιστροφή σε πρόσωπα και συνταγές που δοκιμάστηκαν ή μια νέα, αξιόπιστη και προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.
Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει το δεύτερο.
