Το καλοκαίρι του 2022 το εμβληματικό μνημείο του 2ου αιώνα έκλεισε προκειμένου να πραγματοποιηθούν, από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού, εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου και του φωτισμού του, συνολικού προϋπολογισμού 1.410.000 ευρώ.
Πλήρως αποκατεστημένο, αναδεδειγμένο και λειτουργικό πλέον είναι έτοιμο να υποδεχτεί και πάλι τους κατοίκους της Πάτρας και τους επισκέπτες της.
Από τις 15 έως τις 30 Σεπτεμβρίου θα φιλοξενηθούν εκεί οκτώ ιδιαίτερα επιτυχημένες παραγωγές του θεσμού του ΥΠΠΟ «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός 2026», αναδεικνύοντας τη δυνατότητα του αποκατεστημένου μνημείου να λειτουργεί ως χώρος σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας, με σύγχρονες προδιαγραφές.
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε: «Το Ρωμαϊκό Ωδείο επιστρέφει στη ζωή της Πάτρας. Ένα εμβληματικό μνημείο, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης, ανοίγει ξανά τις πύλες του και γίνεται και πάλι χώρος πολιτισμού, συνάντησης και δημιουργίας. Η στρατηγική μας στο Υπουργείο Πολιτισμού είναι τα μνημεία μας να μην είναι κλειστά κεφάλαια του παρελθόντος, αλλά ζωντανοί χώροι που ανήκουν στην κοινωνία και συμβάλλουν στη σύγχρονη ζωή των πόλεων. Με την αποκατάσταση του Ρωμαϊκού Ωδείου και το πρόγραμμα που επιμελείται η Εθνική Λυρική Σκηνή, στο πλαίσιο του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός 2026», η Πάτρα ανακτά έναν σημαντικό ζωντανό πολιτιστικό χώρο. Αποδεικνύουμε στην πράξη ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς μπορεί και πρέπει να συνδέεται με την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και την ποιότητα ζωής των πολιτών. Το Ρωμαϊκό Ωδείο επιστρέφει στη ζωή της Πάτραςκαι η Πάτρα αποκτά ξανά τον χώρο που της ανήκει».
Από την πλευρά του ο υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσονας Φωτήλας σημείωσε: «Μετά από σιγή αρκετών χρόνων, ο πολιτισμός επανέρχεται στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας για να ξανασυνδέσει το νήμα της μνήμης, με την ταυτότητα της πόλης μας. Ευχαριστώ την Λίνα Μενδώνη για την ολοκλήρωση ενός ακόμα ταυτοτικού έργου για την Αχαΐα, αλλά και για την εξασφάλιση ενός ποιοτικού και αναβαθμισμένου πλαισίου λειτουργίας του, μέσα από τις δομές του Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου. Παράλληλα ευχαριστώ τον Γιώργο Κουμεντάκη και τα στελέχη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που επιμελήθηκαν το φετινό, εξαιρετικό, πρόγραμμα και αναλαμβάνουν το πλαίσιο της λειτουργίας του. Το Ρωμαϊκό Ωδείο επιστρέφει στο μέλλον μας».
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, που επιμελήθηκε η Εθνική Λυρική Σκηνή, με την υποστήριξη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας, σηματοδοτεί την πρώτη οργανωμένη καλλιτεχνική δραστηριότητα στον αποκατεστημένο χώρο, μετά την επαναλειτουργία του, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως ζωντανού χώρου πολιτισμού.
Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το Υπουργείο Πολιτισμού, με απαραίτητη την προκράτηση θέσεων. Οι προκρατήσεις θα γίνονται μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του θεσμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός»- https://allofgreeceone.culture.gov.gr/ .
Πρόγραμμα εκδηλώσεων
Μουσική
Τα πέπλα της
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Σαβίνα Γιαννάτου (φωνή)
Λάμια Μπεντίουι (φωνή)
Primavera en Salonico: Κώστας Βόμβολος (κανονάκι, ακορντεόν), Χάρης Λαμπράκης (νέυ), Γιάννης Αλεξανδρής (ούτι, κιθάρα), Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο), Dine Doneff (κρουστά, waterphone)
Χορός: Ελένη Καναβού, Δέσποινα Κουρή
Έρευνα, δραματουργία: Μαρία Λάππα, Σαβίνα Γιαννάτου
Μουσική επιμέλεια: Σαβίνα Γιαννάτου, Κώστας Βόμβολος
Επιμέλεια ποιητικών κειμένων: Σοφία Γιαννάτου
Φωτογραφική επιμέλεια, βίντεο: Γιώργος Σταυριανάκης
Βοηθός σκηνοθέτριας: Πέτρος Αναστασίου
ΑΜΚΕ: ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Η παράσταση Τα πέπλα της υφαίνει τη δραματουργία της μέσα από ποιητικές φωνές και αφηγήσεις γυναικών από τη Μέση Ανατολή, διασταυρώνοντάς τες με μύθους, τελετουργίες και λαϊκές παραδόσεις της Δύσης. Στον πυρήνα της σύνθεσης τοποθετείται η γυναικεία σωματικότητα, όχι ως αναπαράσταση, αλλά ως ζωντανό πεδίο ιστορικών και κοινωνικών εγγραφών. Το πέπλο εμφανίζεται ως σύμβολο πολλαπλών αναγνώσεων· άλλοτε προστατεύει, άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε διαχωρίζει και άλλοτε αποκαλύπτει. Στη λεπτή του επιφάνεια συγκρούονται η επιθυμία και η απαγόρευση, η ορατότητα και η εξαφάνιση, η έλξη της αποκάλυψης και η βία της απόκρυψης.
Η φωνή και οι μουσικές συνθέσεις της Σαβίνας Γιαννάτου και των Primavera en Salonico συναντούν την εικαστική και σκηνοθετική προσέγγιση της Μαρίας Λάππα σε μια παράσταση όπου η γυναικεία φωνή γίνεται δέηση, ψίθυρος, προσευχή και κραυγή, φωτίζοντας κόσμους όπου το σώμα μετατρέπεται σε μνημείο, τόπο αντίστασης και μεταμόρφωσης.
Θέατρο
Οι επιζώντες
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Δραματουργική επεξεργασία: Σάββας Κυριακίδης
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
Πρωτότυπη μουσική: Ανδρέας Κουρέτας
Σκηνικά, κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Artwork: Χρήστος Συμεωνίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μανταλένα Καραβάτου
Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Ερρίκος Μηλιάρης, Νικόλας Παπαδομιχελάκης
Μουσικοί επί σκηνής: Ανδρέας Κουρέτας (ηλεκτρικό πιάνο), Βαγγέλης Ντουμανάς (κλασική, ακουστική κιθάρα)
Διεύθυνση παραγωγής: Χρήστος Τζαμαργιάς
ΑΜΚΕ: Φωτόνιο Τέχνης και Πολιτισμού
Μια πρωτότυπη δραματουργική και μουσική σύνθεση, που απορρέει από το μυθιστόρημα του Γιώργου Θεοτοκά Ασθενείς και οδοιπόροι. Αποτυπώνοντας την κρίση αξιών της μεταπολεμικής Ελλάδας, αναρωτιόμαστε ακόμα και σήμερα: θα παραμείνουμε πνευματικά «Ασθενείς» ή θα γίνουμε «Οδοιπόροι» έστω και μέσα στην οδύνη;
Τρεις ηθοποιοί, ως συλλογική συνείδηση, εστιάζουν στους επιζώντες ήρωες που αναζητούν νόημα σε έναν κόσμο ασταθή. Παλεύουν να αφήσουν πίσω τους τις μνήμες και, ως «ραβδοσκόποι», να ανακαλύψουν την πηγή της αγάπης. Αναμετρώνται με την υπαρξιακή σύγκρουση ιδεολογίας και πράξης, ονείρου και πραγματικότητας. Παράλληλα, η σύγχρονη μουσική εντείνει την εσωτερική αγωνία, υπογραμμίζοντας την πορεία τους προς την ελευθερία.
Πρόθεσή μας να συνομιλήσουμε με τη σύγχρονη ελληνική νεότητα που μεγάλωσε στην κρίση, είτε ως Ασθενής στην ψηφιακή ακινησία, είτε ως Οδοιπόρος, μετατρέποντας την ανασφάλεια σε δράση και πίστη για ζωή. Ως στόχο έχουμε να αναδείξουμε την ελευθερία ως ηθική της πράξης, δικαιώνοντας τον Μένανδρο: «Ὡς χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ἂν ἄνθρωπος ᾖ».
Μουσική
Χάρις κοινή…
Μια τελετουργία συν-ύπαρξης
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Polis Ensemble: Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι, φωνητικά), Αλέξανδρος Καψοκαβάδης (νυκτά έγχορδα, φωνητικά), Μανούσος Κλαπάκης (κρουστά της Μεσογείου), Γιώργος Κοντογιάννης (λύρες του Αιγαίου), Θεόδωρος Κουέλης (κοντραμπάσο, φωνητικά), Νίκος Παραουλάκης (καλαμένια πνευστά)
Άννα Λινάρδου (τραγούδι)
Σκηνοθεσία, visual artist: Δημήτρης Συλβέστρος
Οργάνωση παραγωγής: Άγγελος Γρίσπος
Εκτέλεση παραγωγής: ArtShuttle ΑΜΚΕ
ΑΜΚΕ: ArtShuttle
Το Polis Ensemble παρουσιάζει τη μουσικοεικαστική παράσταση Χάρις κοινή… Μια τελετουργία συν-ύπαρξης, που αναζητά τα νήματα που συνδέουν τους ανθρώπους πέρα από τόπους, γλώσσες και εποχές. Μέσα από τη μουσική, τη φωνή και την εικόνα, η παράσταση φωτίζει μορφές συλλογικής μνήμης και κοινής εμπειρίας που επιβιώνουν στον χρόνο και μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.
Αντλώντας υλικό από τις μουσικές παραδόσεις της Μεσογείου, των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Βόρειας Αφρικής, το Polis Ensemble προσεγγίζει αυτές τις διαφορετικές πολιτισμικές εκφράσεις ως έναν κοινό ανθρωπολογικό τόπο. Γέννηση, Κοινότητα, Αποχωρισμός και Επιστροφή συνθέτουν τη δραματουργική διαδρομή της παράστασης, μέσα από νανουρίσματα, προσευχές, μοιρολόγια και τραγούδια του γάμου που μετασχηματίζονται δημιουργικά μέσω του αυτοσχεδιασμού και της συλλογικής μουσικής πράξης.
Με τη συμμετοχή της Άννας Λινάρδου στο τραγούδι και του Δημήτρη Συλβέστρου στη σκηνοθεσία και την εικαστική σύνθεση, ζωντανή μουσική και βιντεοεγκατάσταση συνυφαίνονται σε ένα ενιαίο ποιητικό περιβάλλον, όπου το ατομικό βίωμα συναντά το συλλογικό και η ανθρώπινη παρουσία γίνεται τόπος συνάντησης.
Μουσική
Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Πρωτότυπο κείμενο, σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Θανάσης Σαράντος
Ερμηνεία, αυτοβιογραφικά κείμενα, σκηνικό: Άγγελος Παπαδημητρίου
Συμμετέχει ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς
Μουσικός επί σκηνής: Aλέξανδρος Αβδελιώδης
Φωτισμοί, προβολές: Θανάσης Σαράντος
Μοντάζ βιντεοπροβολών: Στέφανος Κοσμίδης
Οργάνωση παραγωγής: Μαριάννα Κοντούλη
Βοηθός σκηνοθέτη, βοηθός παραγωγής: Kωνσταντίνος Τσιάκος
Σκηνικό: Γλυπτό του Άγγελου Παπαδημητρίου «Μη Φύγεις», μικτή τεχνική, 2000, δάνειο από το Μουσείο Βορρέ.
ΑΜΚΕ: Ηθικόν Ακμαιότατον
Η μουσικοθεατρική παραγωγή με έντονο εικαστικό στοιχείο Μαθήματα Ωδικής – Ο κυρ Άγγελος, σε πρωτότυπο κείμενο, σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Θανάση Σαράντου, αντλεί έμπνευση από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου.
Μέσα από το θέατρο, τη μουσική, το τραγούδι και έναν σκηνικό κόσμο εμπνευσμένο από το ιδιαίτερο εικαστικό σύμπαν του Άγγελου Παπαδημητρίου, η παράσταση εξερευνά τη σχέση της τέχνης με τη μνήμη, την ομορφιά, την απώλεια, την επιθυμία και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για δημιουργία.
Οι πορσελάνες, οι κατασκευές, οι εικόνες, τα τραγούδια και οι προσωπικές μνήμες του Άγγελου Παπαδημητρίου μεταμορφώνονται σε θεατρικό υλικό, συνθέτοντας έναν κόσμο όπου το λυρικό συναντά το κωμικό, η τρυφερότητα συναντά την απώλεια και η τέχνη γίνεται πράξη αντίστασης απέναντι στη φθορά. Η ζωντανή μουσική εκτελείται επί σκηνής από τον Αλέξανδρο Αβδελιώδη και περιλαμβάνει τραγούδια των Αττίκ, Γιαννίδη, Μητσάκη, Καπνίση, Kurt Weill και άλλων σημαντικών δημιουργών. Στη παράσταση συμμετέχει ο ηθοποιός Πάρης Σκαρτσολιάς, ο οποίος λειτουργεί ως δραματουργικός συνομιλητής και μαθητής του Κυρ Άγγελου.
Ένας τριαντάχρονος άνεργος ηθοποιός που εργάζεται ως ξεναγός στους Δελφούς συναντά μια παράδοξη απολλώνια μορφή εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Άγγελου Παπαδημητρίου. Μέσα από τραγούδια, μνήμες, χιούμορ και εξομολογήσεις, οι δύο ήρωες διασχίζουν έναν κόσμο όπου η τέχνη γίνεται τρόπος επιβίωσης και η δημιουργία πράξη ελευθερίας.
Μια μουσικοθεατρική παράσταση για τη δύναμη της τέχνης, τη συνάντηση δύο κόσμων και το μεγάλο μυστικό που κάνει τον άνθρωπο να συνεχίζει να δημιουργεί, να αγαπά και να ονειρεύεται.
Θέατρο
13ος Άθλος
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Κείμενο, σκηνοθεσία: Δημήτρης Πασσάς
Σχεδιασμός σκηνικού χώρου, κοστούμια: Σοφία Θεοδωράκη
Μουσική, σχεδιασμός ήχου: Γιώργος Δούσος
Επιμέλεια κίνησης, χορογραφία: Μιχάλης Θεοφάνους
Ερμηνεύουν: Μιχάλης Θεοφάνους, Μάνος Καρατζογιάννης, Φανή Παναγιωτίδου, Κώστας Φιλίππογλου, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη
ΑΜΚΕ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΟ
Λευκόγκριζη μεγαλούπολη: ψηλή δόμηση, χαμηλός ορίζοντας. Αντιηρωική εποχή, σαν τη σημερινή. Εμπόδια, διλήμματα και παγίδες που απαιτούν προσωπικούς και συλλογικούς άθλους για να ξεπεραστούν. Κάτω από τη σκιά της άγνοιας, της κόπωσης και των φόβων τους, πέντε πρόσωπα κατορθώνουν να συνδεθούν, ανακαλύπτοντας μέσα τους νέες δυνάμεις.
Μια ωδή στους αφανείς ήρωες του κόσμου, ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο, με αφορμή τον μύθο του μέγιστου των ηρώων, του ημίθεου Ηρακλή, που, διχασμένος ανάμεσα στη θεϊκή προέλευση και την ανθρώπινη ευαλωτότητα, με όπλα τη ρώμη, το μυαλό –και την ενοχή– τιθασεύει και εξημερώνει την ανεξέλεγκτη φυσική αγριότητα. Άλλοτε ακατανίκητοι, άλλοτε τραγικοί, άλλοτε κωμικές καρικατούρες, οι ήρωες αναμετρώνται με τις έννοιες του δικαίου, της αλληλεγγύης και τελικά της υπέρβασης, του Άθλου.
Ένα γλυκόπικρο υπαρξιακό νεο-νουάρ με απροσδόκητη δράση, συναντήσεις, ζωώδεις παρουσίες και απουσίες, ιστορίες από την αρχαία Ελλάδα και την Ιαπωνία, συγκρούσεις, διλήμματα και απρόσμενη αισιοδοξία.
Μουσική
Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ
Λόγιοι σκοποί της Κωνσταντινούπολης – Μουσικές της συνύπαρξης
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Αφήγηση: Σοφία Μανωλάκου
Μουσικοί: Χρήστος Τσιαμούλης (ούτι), Γεώργιος Ντόβολος (φωνή), Γρηγόρης Κακούρης (φωνή), Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι), Δημοσθένης Καραχριστοδούλου (λύρα), Στρατής Σκουρκέας (κρουστά), Νίκος Γύρας (μπάσο)
ΑΜΚΕ: ΕΝΑΛΛΑΓΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Η πρόταση Ὅταν ἄνθρωπος ᾖ αναδεικνύει τη λόγια μουσική της Κωνσταντινούπολης (15ος-19ος αι.) ως ζωντανή έκφραση ενός πολυπολιτισμικού και ανθρωποκεντρικού κόσμου. Σε ένα περιβάλλον συνύπαρξης πολιτισμών και θρησκειών, η μουσική λειτούργησε ως κοινός τόπος εμπειρίας και επικοινωνίας. Με αφετηρία τον στοχασμό του Μενάνδρου, η δράση φωτίζει τη διαχρονική αξία της ανθρώπινης σχέσης, του έρωτα, της οικογένειας και της ειρηνικής συνύπαρξης. Η κλασική ανατολική μουσική επηρέασε ουσιαστικά τη νεότερη ελληνική δημιουργία μέσα από τη σύζευξη εκκλησιαστικού και κοσμικού λόγου. Το πρόγραμμα κορυφώνεται με το ορατόριο για την ειρήνη του Τσατσαρώνη, ως μήνυμα μνήμης και ελπίδας.
Θέατρο
Σχώρα με
Βασισμένο σε διηγήματα του Σωτήρη Δημητρίου
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Κείμενο: Σωτήρης Δημητρίου
Σύμβουλος δραματουργίας: Σάββας Κυριακίδης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Γούσης
Μουσική σύνθεση, ηχητική δραματουργία: Τηλέμαχος Μούσας
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρηνιώ Μπάλκου Παπαδοπούλου
Ερμηνεύουν: Δήμητρα Χατούπη, Φελίς Τόπη
Οργάνωση παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας
ΑΜΚΕ: Η Πάνδημος Ηώς
Η παράσταση Σχώρα με είναι μια θεατρική και μουσική σύνθεση βασισμένη σε διηγήματα του Σωτήρη Δημητρίου. Δύο γυναίκες που συνδέονται βαθιά μεταξύ τους σμίγουν ύστερα από χρόνια σε έναν χώρο γεμάτο μνήμες. Ανάμεσα σε αφηγήσεις, σιωπές, τραγούδια και μικρές καθημερινές ιστορίες, ξεδιπλώνονται βιώματα ξενιτιάς, απώλειας και αποχωρισμού, ενώ πρόσωπα που λείπουν μοιάζουν να επιστρέφουν για λίγο μέσα από τη μνήμη και τον λόγο. Με λιτά σκηνικά μέσα και ζωντανή μουσική επί σκηνής, η παράσταση δημιουργεί μια ατμόσφαιρα οικεία και τελετουργική, αντλώντας στοιχεία από την ηπειρώτικη μουσική παράδοση και τον κόσμο ενός επαρχιώτικου σπιτιού. Ο λόγος κινείται ανάμεσα στην αμεσότητα της προφορικής αφήγησης και σε πιο ποιητικές στιγμές, καθώς οι δύο γυναίκες προσπαθούν να πλησιάσουν ξανά η μία την άλλη και να σταθούν απέναντι σε όσα έμειναν ανολοκλήρωτα.
Θέατρο
Ακριβούλα μου
Σύνθεση τεσσάρων διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με κεντρικό άξονα τη γυναίκα
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026 • Ώρα έναρξης: 21.00
Σκηνοθεσία: Όλια Λαζαρίδου
Σύλληψη, εικαστική εγκατάσταση, ειδικοί φωτισμοί: Δάφνη Ρόκου
Δραματουργία, συνεργασία στη σκηνοθεσία: Σύλβια Λιούλιου
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Ερμηνεύουν: Όλια Λαζαρίδου, Σεμέλη Δημητρακοπούλου
Μουσικός επί σκηνής: Άννα Παπαϊωάννου
ΑΜΚΕ: Νερά Είδα
[…] και κανείς δεν [τα] βλέπει πια, παρά μόνον όσοι ήταν καθαροί τον παλαιόν καιρόν, και οι ελαφροΐσκιωτοι στα χρόνια μας.
Δύο γυναίκες, η μία ώριμη και η άλλη πολύ νέα (μήπως είναι η ίδια;), σε ύψωμα μεγάλο, σχεδόν αδιάβατο ή κάπου στην άκρη της θάλασσας, ανάμεσα σε κάποιους χειροποίητους μικρούς φάρους, φροντίζουν τη φλόγα τους: λένε μια ιστορία, ώσπου να ξημερώσει. Είναι η Ακριβούλα, εννιά χρονών, και ένας μικρός θάνατός της, εκεί στο πέρασμα. Κι άλλες μορφές γύρω της, καντηλάκια ταπεινά, ιστορίες για μια χαμένη αθωότητα, μορφές σαν άνθη του γιαλού (αμμοθίνες) που έλαμψαν μια στιγμή κι έπειτα χάθηκαν, τις πήρε το κύμα – και ανάμεσά τους η παρηγορητική μορφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
