H πρόσφατη δραματική περιπέτεια με τις φωτιές να ζώνουν την Πάτρα, δείχνει ότι κανένας δεν μπορεί να «κρύβεται» πίσω από την κλιματική αλλαγή για να δικαιολογήσει τις χρόνιες ελλείψεις, αλλά ότι η Πολιτεία πρέπει να προχωρήσει σε αποφασιστικές ενέργειες, ειδικά από τη στιγμή που όλοι δέχονται πως η κλιματική αλλαγή έχει χειροτερεύσει κατά πολύ τις κλιματολογικές συνθήκες. Αυτή ακριβώς η εξέλιξη όμως είναι που μας δείχνει ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ακόμα και η λεγόμενη «αντιπυρική περίοδος». Ποιος μας λέει ότι δεν θα έχουμε πλέον φωτιές και τον Οκτώβριο ή ακόμα αργότερα; Αλλά και πέραν τούτου: Δεν πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν «διχασμένες» ευθύνες και αρμοδιότητες (π.χ. η ευθύνη της ορεινής υδρονομίας – άρα και των αντιπλημμυρικών έργων – ανήκει στα Δασαρχεί,α ενώ στις πεδινές περιοχές και τις εκβολές των ποταμών ανήκει στις Περιφέρειες). Δεν πρέπει να προχωρήσουν τάχιστα οι διαρκείς εποπτεύσεις δασών και «πράσινων» οικιστικών περιοχών με «ηλεκτρονικά μάτια»; Δεν πρέπει, επιτέλους, να υπάρχει μία Πολιτική Προστασία με ειδικευμένο προσωπικό και σύγχρονο εξοπλισμό; Και πολλά ακόμα πρέπει να αλλάξουν…
