Ένα 4χρονο παιδί που ζει στην Πάτρα και δίνει τη δική του μάχη για να αντιμετωπίσει το σοβαρό πρόβλημα υγείας που έχει, είδε μέσα σε λίγες μέρες να γίνεται πραγματικότητα η ευχή που είχε ζητήσει από την καλή του «νεράιδα».
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η εφημερίδα «Πελοπόννησος» και η Γεωργία Κοσμά, ζήτησε από το “Make a wish” (Κάνε -μία -Ευχή Ελλάδος) να μετατρέψει την αυλή του στην Πάτρα, σε ένα πάρκο με κούνιες, τσουλήθρα, πύργο και πολλά – πολλά παιχνίδια για να παίζει με τους φίλους του.
Ο μικρός που περνάει μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του, παρακολουθούσε με μεγάλη αγωνία το πάρκο να ολοκληρώνεται με τη συνεισφορά του Δήμου Πατρέων και πολλών ακόμα συμπολιτών μας.
Όπως αναφέρουν και οι εθελοντές που βοήθησαν στην πραγματοποίηση της ευχής του, «οι εργάτες πηγαινοέρχονταν, κουβαλούσαν σακιά, έσκαβαν, κι ο μικρούλης τούς έβλεπε και χαιρόταν.
Αρχίσαν να λάμπουν πάλι τα ματάκια του και η χαρά του αντικατοπτρίστηκε στην εξαιρετική εικόνα των εξετάσεών του, λίγο πριν ολοκληρωθεί η παιδική χαρά του.
Μετά από λίγες μέρες, ο κήπος είχε μεταμορφωθεί κυριολεκτικά. Τοποθετήθηκε το δάπεδο ασφαλείας, οι κούνιες με την τσουλήθρα κι ένα μεγάλο τραμπολίνο.
Μία υπέροχη ζωγραφιά με την αγαπημένη του Πέππα το γουρουνάκι κυριολεκτικά μεταμόρφωσε τον τοίχο και ένα σωρό γλάστρες με φυτά και ηλιακά φώτα στόλισαν τον χώρο.
Ο φίλος μας είχε πλέον και το δικό του τραπεζάκι να κάθεται με τους φίλους του στο δικό του πάρκο χαράς». Στη συνέχεια μάλιστα, ακολούθησε και έκπληξη αφού ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα χτύπησαν την πόρτα «νεράιδες και ξωτικά» φορτωμένοι δώρα, μπαλόνια και εκπλήξεις.
Ο μικρός, αρχικά, τους υποδέχτηκε διστακτικά, αλλά, μόλις αντίκρισε το σκηνικό πάρτι με θέμα την αγαπημένη του Πέππα κι ένα σωρό λιχουδιές, που δεν χόρταινε, άρχισε να χαλαρώνει. Δεν σταμάτησε να χορεύει και να το απολαμβάνει, μέχρι που νύχτωσε.
Όπως είπε η μαμά του στους «αγγέλους» του Make a Wish δεν θυμάται να τον έχει ξαναδεί τόσο χαρούμενο! Δεν το περίμενε να είναι τόσο ενθουσιώδης και εκδηλωτικός, αλλά ένιωσε την αγάπη που είχαν όλοι για εκείνον.
