Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να αφήνουμε φιλοδώρημα για τις υπηρεσίες που μας προσφέρονται σε χώρους εστίασης και ψυχαγωγίας, αλλά στο ταξί. Ισχύει το ίδιο σε όλες τις χώρες;
Σε χώρες όπως η Ιαπωνία το φιλοδώρημα δεν είναι μέρος της συναλλαγής εργαζόμενου-πελάτη. Μπορεί να εκληφθεί ακόμα και ως προσβολή.
Μια έρευνα του Good Housekeeping Institute αποκαλύπτει σε ποιες χώρες είναι δεοντολογικό να αφήνει κάποιος φιλοδώρημα και ποιο είναι κατά μέσο όρο το προσδοκώμενο ποσό.
Η περίοδος των διακοπών πλησιάζει και αν βρεθείτε σε δίλημμα για το αν θα πρέπει να αφήσετε φιλοδώρημα και πόσο πρέπει να είναι αυτό σε περίπτωση που ταξιδέψετε εκτός Ελλάδος, η έρευνα είναι διαφωτιστική.
H Sara Benwell, συντάκτρια για θέματα που αφορούν καταναλωτές αναφέρει: «Στην Ιαπωνία, δεν είναι μέρος της συμπεριφοράς του καταναλωτή το φιλοδώρημα και υπάρχει περίπτωση να προσβάλλεις τον σερβιτόρο αν του αφήσεις χρήματα. Από την άλλη, στην Αμερική υπάρχει εντελώς αντίθετη τακτική. Οι σερβιτόροι προσδοκούν το φιλοδώρημα και είναι αγένεια αν δεν αφήσεις τίποτα. Στη Γαλλία, η χρέωση για τις υπηρεσίες που σου παρέχει ένας σερβιτόρος πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον λογαριασμό δια νόμου. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί ντόπιοι που μπορεί να «αφήσουν κάτι» σαν δείγμα εκτίμησης και ευχαριστίας για τις υπηρεσίες που δέχονται».
H λίστα που δημοσιεύεται από το Good Housekeeping Institute φέρνει στην πρώτη θέση (ως προς το μέγεθος του φιλοδωρήματος) τις ΗΠΑ. Συγκεκριμένα εκεί το φιλοδώρημα αγγίζει το 10%-25% του συνολικού λογαριασμού.
Το φιλοδώρημα δεν είναι προσδοκώμενο σε χώρους εστίασης πολλών χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, αν και είναι ένας ευγενικός τρόπος να δείξεις την ικανοποίησή σου για τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν. Στην Κίνα και στην Ιαπωνία το φιλοδώρημα τόσο σε εστιατόρια όσο και ταξί θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί αγγίζει τα όρια της προσβολής.
Στη λίστα βρίσκεται και η Ελλάδα. Στην Ελλάδα φιλοδώρημα κυμαίνεται από 5 έως 10% του συνολικού λογαριασμού (το ίδιο ισχυεί για την Ιταλία, την Γερμανία και την Ινδία).
