flamis.gr

Samantha Jones: Ό,τι θα μας λείψει από εκείνη στο νέο Sex and the City

Aκριβώς πέντε ημέρες πριν, η Sarah Jessica Parker δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagtam το πρώτο επίσημο τρέιλερ της ίσως πιο πολυπόθητης επιστροφής στην ιστορία της μικρής οθόνης. “And just like that… the story continues”, διαβάζουμε παρακολουθώντας το βίντεο, όσο από πίσω εναλλάσσονται εικόνες από το κέντρο της Νέας Υόρκης με μερικά από τα πιο αγαπημένα κλισέ χαρακτηριστικά της – ταξί, μετρό, πολυκοσμία. Η νοσταλγία διαχέεται ακαριαία και είναι διπλή: για τον πραγματικό κόσμο που έχουμε σχεδόν έναν χρόνο να «αγγίξουμε» και για τη στοχαστική φωνή που διαβάζει το “And just like that” –  κι’ όμως είναι η Carrie Bradshaw.

Ένα φανταστικό, ρομαντικό, βαθιά συναισθηματικό συννεφάκι δημιουργείται στο μυαλό μου. Όπως και η Carrie, “I coudn’t help but wonder, where are they now?”. Ίσως, τα συναισθήματα μου είναι πιο έντονα γιατί τυγχάνει αυτή την περίοδο να βλέπω ξανά τη σειρά με απόλυτη προσήλωση και άλλη ωριμότητα – αλλά και να μην την έβλεπα, ο ενθουσιασμός μου θα ήταν το ίδιο δυνατός. Και κάπου εκεί που η επιστροφή του Sex and the City είναι το πιο χαρούμενο νέο της ημέρας, το συννεφάκι μου διαλύεται όταν το ίντερνετ γεμίζει άρθρα για το «πώς θα είναι το Sex and the City χωρίς τη Samantha».


©shutterstock

«Θα είναι απλά … and the City», διαβάζω σχεδόν παντού, και ενώ γελάω, δεν το πιστεύω πραγματικά, γιατί ξέρω πως ο χαρακτήρας που υποδύθηκε με τόση επιτυχία η Βρετανοκαναδή Kim Cattrall, είναι κάτι παραπάνω από το «σεξ» στη σειρά. Είναι σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής όπου η γυναίκα ξεκίνησε δειλά δειλά να εξωτερικεύει πως ευχαριστιέται το σεξ όσο οι άνδρες, τόλμησε να επιβεβαιώσει πως η ερωτική επαφή μπορεί να είναι το ίδιο ωραία ακόμη και αν δεν αγαπάς βαθιά και απολύτως ανιδιοτελώς τον παρτενέρ σου και τέλος να απενοχοποιήσει φράσεις, στάσεις και προτιμήσεις που σχετίζονται με την (ακόμη και σήμερα παρεξηγημένη) σεξουαλικότητά της.


©shutterstock

Για αυτό (κυρίως) η Samantha θα είναι απώλεια. Όχι γιατί το Sex and the City ως σειρά δεν μας έδωσε το δικαίωμα να πιστεύουμε πως έχει τη δυναμική να σπάσει στερεότυπα και να μιλήσει δυνατά για ταμπού που ταλαιπωρούν τις γυναίκες στην καθημερινότητά τους, αλλά γιατί αυτή του την ικανότητα την είχαμε συνδέσει σε πολύ μεγάλο βαθμό με τη Samantha. Ήταν ένα “safe place”, ο τρόπος που αγαπούσε τις φίλες της, που τις συμβούλευε και τις παρότρυνε απλά να ζήσουν τη ζωή τους μας έδωσε θάρρος. Γιατί αν το καλοσκεφτούμε η Samantha δεν έκανε στην πραγματικότητα τίποτε επαναστατικό, απλά δεν ένιωθε ενοχές για ό,τι απολάμβανε – την επιτυχημένη καριέρα, την ανεξαρτησία, τη single ζωή και φυσικά το σεξ.

Tαυτόχρονα, ήταν και μια πολύ στιλάτη γυναίκα, που με τις ενδυματολογικές της επιλογές χάριζε απλόχερα έμπνευση στο κοινό και ειδικά τις γυναίκες μετά τα 40 που είναι αποφασισμένες να μην εγκαταλείψουν τη σέξι πλευρά τους μόνο και μόνο επειδή μπήκαν στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους. Αυτά που θυμάμαι χαρακτηριστικότερα ήταν τα μονόχρωμα κοστούμια της (συνήθως σε ζωηρά και δυναμικά χρώματα, όπως κόκκινο, μοβ, λευκό), τα στράπλες μακριά φορέματα που αγκαλιάζαν τέλεια το σώμα της και τα κομψά αξεσουάρ από τον οίκο Chanel που έδιναν στις εμφανίσεις της ακλόνητη κομψότητα. Το ντύσιμό της «φώναζε» αυτοπεποίθηση, ειλικρίνεια, σιγουριά, ήταν το τέλειο μέσο για να συμπληρωθεί η εικόνα μιας γυναίκας που δεν είναι τέλεια, αλλά δεν θέλει κιόλας – γιατί όπως έλεγε «δεν θα δεχθώ να κριθώ ούτε από εσάς, ούτε από την κοινωνία σας».


©shutterstock

Η παραπάνω φράση είναι εντυπωμένη στο μυαλό μου, μαζί με το «ο τέλειος άνδρας δεν υπάρχει, για αυτό ζήστε τη ζωή σας». Και είμαι σίγουρη πως ο «τέλειος άνδρας» δεν θα υπάρχει ούτε στο “And just like that” και ας λείπει η Samantha για να το υπενθυμίσει. Μετά από 20 περίπου χρόνια πολλά έχουν αλλάξει και η αλήθεια είναι πως μια Samantha θα ήταν παραπάνω από καλοδεχούμενη στις ζωές και τις οθόνες μας, αλλά μόνο και μόνο η αναδρομή στην καλογραμμένη ύπαρξή της είναι αρκετή για να αποβάλουμε ανασφάλειες και δισταγμούς που μας εμποδίζουν να μας αγαπήσουμε έτσι όπως είμαστε.

Άλλωστε, ρεαλιστικά μιλώντας, η Kim Cattrall έκανε αυτό που ίσως να είχε κάνει και η Samantha στη θέση της: «είναι μια ξεκάθαρη απόφαση, μια απόφαση που έχω σκεφτεί πολύ, κλείνω ένα κεφάλαιο για να ανοίξω ένα άλλο», δήλωσε η ηθοποιός στον Piers Morgan το 2017, απορρίπτοντας την πιθανότητα να επιστρέψει τηλεοπτικά ως η ηρωίδα που άλλαξε ριζικά το «πρότυπο» της ηθικής, συγκροτημένης και ανά πάσα στιγμή έτοιμης να παντρευτεί και να παρατήσει τα πάντα γυναίκας.

Comments are closed.