Στο… εγχειρίδιο της σωστής ληστείας θα τονίζεται ότι ο υποψήφιος ληστής χρειάζεται να περνά .. αόρατος από τους γύρω του. Όσοι λιγότεροι τον βλέπουν, τόσο το καλύτερο.
- Ο Θόδωρος Βενάρδος στην πρώτη ληστεία του έκανε ακριβώς τα αντίθετα. Ήταν 16 Νοεμβρίου 1973, το μόνο ίσως σωστό σε μια μέρα που όλη η δύναμη της αστυνομίας είχε συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο.
Όλα τα άλλα ήταν κόντρα στο manual. Πήγε με μια πανάκριβη Jaguar σε χρώμα βυσσινί, ξένες πινακίδες και ήταν ντυμένος καθολικός παπάς. Πως να περάσεις απαρατήριος;

Κι όμως εκείνο το πρωί στις δέκα παρά δέκα μπήκε στην Εθνική Τράπεζα στα Ιλίσια στη γωνία Πρατίνου και Νηρηίδων. Έβγαλε μια καραμπίνα και φώναξε:
-Μην κουνηθεί κανείς και γρήγορα τα λεφτά…
Πέταξε μια σακούλα σκουπιδιών στον ταμία Νίκο Αλμπάνη που τη γέμισε με 2.350.000 δρχ, ποσό υψηλότατο για την εποχή.
Έφυγε σαν κύριος, αφού είχε φροντίσει να αφήσει αναμμένη τη μηχανή του αυτοκινήτου του.

Συνέχισε να είναι εκτός κανόνων μιας σωστής ληστείας. Δεν άλλαξε αυτοκίνητο, εντοπίστηκε στα Σπάτα, κατάφερε να διαφύγει αφού τα περιπολικά της αστυνομίας δεν μπορούσαν να… κοντράρουν την Jaguar. .
Η αστυνομία ψάχνοντας να τον εντοπίσει δεν κατάφερε να βγάλει άκρη. Το αυτοκίνητο το είχε κλέψει το προηγούμενο βράδυ από πάρκινγκ της Πατριάρχου Ιωακείμ, στο Κολωνάκι κι ανήκε στον επιχειρηματία Βαγγέλη Συρίγο. Μάλιστα είχε βγάλει τις ελληνικές πινακίδες και τις είχε αντικαταστήσει με τις αγγλικές (AWK 551).

Τα πολλά πολιτικά γεγονότα (Πολυτεχνείο, πραξικόπημα Ιωαννίδη) άφησαν στην άκρη την υπόθεση για τις εφημερίδες, αλλά όχι για την ασφάλεια.
Κι εδώ δεν ακολούθησε ο Βενάρδος το manual, αλλά αυτή τη φορά το πλήρωσε. Άρχισε να ξοδεύει αφειδώς τα χρήματα. Αγόρασε αυτοκίνητο με 250.000 δρχ, άρχισε να συχνάζει στο καζίνο της Πάρνηθας και τόριξε στα ταξίδια στο εξωτερικό. Σε μια χώρα που οι κεραίες ήταν τεντωμένες στις καταδιωκτικές αρχές για να κυνηγήσουν αντικαθεστωτικούς, ή τους πρώην φίλους, υποστηρικτές του δικτάτορα Παπαδόπουλου, λογικό ήταν να πέσουν επάνω σε έναν άγνωστο που έκανε μεγάλη ζωή.

Όταν τον έπιασαν ανακάλυψαν ότι είχε ξοδέψει 1.235.000 δρχ. σε εβδομήντα μέρες!
Δεν έμεινε καιρό στη φυλακή, τόσκασε και στις 17 Μαΐου 1974 έκανε την δεύτερη ληστεία του που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό Ο ληστής με τις γλαδιόλες.
Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία…


