Στα βιβλία Ιστορίας μας μαθαίνουν ότι οι μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Αυστρία, Πρωσία) παραχώρησαν στην Ελλάδα τα Επτάνησα ως… δώρο για την εγκατάσταση του Δανού Πρίγκιπα Γεωργίου στον θρόνο της Ελλάδας
Βρισκόμαστε στα 1863, ο Όθωνας και η Αμαλία έχουν φύγει, ο θρόνος της Ελλάδας μένει κενός, όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες αποφεύγουν να στείλουν τα βλαστάρια τους σε έναν θρόνο μιας χώρας πάμφτωχης.
Ακόμα και οι Γλίξμπουργκ στη Δανία για τρεις μήνες έκαναν παζάρια με τους ισχυρούς της εποχής, κυρίως Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία πριν πουν το ναι.
Το… πριμ για την αποδοχή του θρόνου ήταν τα Επτάνησα που θα τα έδιναν στην Ελλάδα για να γίνει δεκτός με ενθουσιασμό ο 18χρονος Βασιλιάς και να ριζώσει.
Στο Λονδίνο έγινε η σύσκεψη για την παραχώρηση. Η Ελλάδα ήταν τόσο φτωχή που είχε κλείσει τις πρεσβείες της στο εξωτερικό. Ο εκπρόσωπός της Χαρίλαος Τρικούπης ταξίδευε ατμοπλοϊκώς ήταν νέος και φιλόδοξος.
Μόνο οι μεγάλοι ήταν Μεγάλοι και φρόντιζαν για τα δικά τους συμφέροντα. Πριν ακόμα φτάσει ο Έλληνας εκπρόσωπος είχαν ετοιμάσει τους όρους της παραχώρησης (είπαμε τίποτα δεν είναι δωρεάν) για να μην δυσαρεστήσουν κανένα, κυρίως τους Τούρκους.
Τα νησιά είχαν οχυρώσεις που τα εξασφάλιζαν από τις εχθρικές επιδρομές. Ήταν και εμπορικός κόμβος με την Αυστρία να έχει προνόμια στο εμπόριο και να μην πληρώνει δασμούς.
Πριν φτάσει ο Τρικούπης λοιπόν είχαν αποφασίσει:
- Να κατεδαφιστούν όλα τα οχυρωματικά έργα
- Να κηρυχτούν τα νησιά αποστρατικοποιημένες ζώνες
- Να διατηρήσει η Αυστρία τα εμπορικά προνόμια στην περιοχή.
Ποιοι κέρδιζαν από αυτούς τους όρους; Όχι μόνο η Αυστρία, αλλά και η Τουρκία. Απέναντι από την Κέρκυρα ήταν η Ήπειρος που τότε κατείχαν οι Τούρκοι. Σε έναν ενδεχόμενοι πόλεμο με την Ελλάδα οι γείτονες ήραν εξασφαλισμένοι. Θα μπορούσαν να τα καταλάβουν, ενώ δεν θα δέχονταν από εκεί επίθεση αφού δεν θα υπήρχε ελληνικός στρατός.
Ο Γεώργιος ήταν 18 χρόνων, δεν μπορούσε να σκεφτεί πολιτικά. Αντ’ αυτού είχε ως σύμβουλο τον οικονομολόγο συμπατριώτη του Βίλχεμ Καρλ Έπινγκερ Σπόνεκ. Αυτόν πήραν από δίπλα για να πει το ναι.
Όταν έφθασε ο Τρικούπης όλα ήταν έτοιμα. Χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλα τα διαπραγματευτικά του όπλα για να σώσει ότι μπορούσε. Και στην Αθήνα η αγωνία ήταν μεγάλη απόδειξη το τηλεγράφημα που ακολουθεί:
Κατάφερε να σώσει το φρούριο της Κέρκυρας που λόγω εγγύτητας με τις, τότε, τουρκικές ακτές την Ήπειρο ήταν απαραίτητο, να επιτραπεί εκεί η παρουσία στρατού. Κύριο όπλο του η αναφορά στη Βασίλισσα της Αγγλίας Βικτώρια της Βουλής των Ιονίων Νήσων που ανέφερε ότι το φρούριο χτίστηκε με δικά τους χρήματα το 1809 πολύ πριν περάσει στη Βρετανική δικαιοδοσία το νησί.
Στα 32 χρόνια του ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε την πρώτη του διεθνή επιτυχία σε συνθήκες δύσκολες
- Στην κεντρική φωτογραφία οι βουλευτές της τελευταίας Βουλής των Ιονίων Νήσεων πριν την ενσωμάτωση με την Ελλάδα.
