Aπο τον Αναστάση Περράκη
Σε μια συζήτηση χθες, έπεσα πάνω σε ένα αίτημα: «ένα τμήμα πανεπιστημίου στον Πύργο Ηλείας, στον μοναδικό νομό χωρίς πανεπιστήμιο».
Η Ηλεία δεν είναι ο μοναδικός νομός, είναι ένας από έξι, μαζί με Πέλλα, Ημαθία, Χαλκιδική, Θεσπρωτία και Λευκάδα.
Αλλά οι 45 από τους 51 νομούς της Ελλάδας έχουν ήδη τμήμα. Η χώρα έχει 409 πανεπιστημιακά τμήματα. Σχεδόν παντού.
Φτιάξαμε με την Claude έναν διαδραστικό πίνακα με όλα τα τμήματα ανά νομό και τους φετινούς πρωτοετείς του καθενός: https://claude.ai/artifact/SFKkiAv3rKqYsfVCzCFRHa
Και δύο χάρτες, με τον πληθυσμό κάθε νομού και και τους νεοεισερχόμενους φοιτητές (που είναι πάνω-κάτω σε αντιστοιχία με τους συνολικούς φοιτητές του τμήματος), στην εικόνα που συνοδεύει την ανάρτηση.
Οι πρωτοετείς ακολουθούν πάνω-κάτω τον πληθυσμό. Δηλαδή με ψηφοθηρική και όχι ακαδημαϊκή λογική.
Τα πανεπιστήμια οφείλουν να είναι ΠΑΝ-επιστημιακά, όχι επαγγελματικές σχολές με ταμπέλα πανεπιστημίου. Πανεπιστήμιο σημαίνει συνάδελφοι στον διπλανό διάδρομο, κοινά εργαστήρια, βιβλιοθήκη, σεμινάρια, φοιτητές που συναντούν άλλους κλάδους. Αυτό δεν χωράει σε ένα κτίριο στην άκρη μιας κωμόπολης.
Και όμως:
12 πόλεις φιλοξενούν ένα και μοναδικό τμήμα: Καρπενήσι, Θήβα, Άμφισσα, Διδυμότειχο, Κιλκίς, Κατερίνη, Πρέβεζα, Ζάκυνθος, Λήμνος, Σύρος, Σητεία, Άγιος Νικόλαος.
Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου: 6 πόλεις, ανάμεσά τους και η Πάτρα. Εκεί έχει Πολιτικούς, Ηλεκτρολόγους και Μηχανολόγους Μηχανικούς, τις ίδιες τρεις ειδικότητες που διδάσκει ήδη στην ίδια πόλη το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Δημοκρίτειο: 7 πόλεις – Πανεπιστήμιο Αιγαίου: 6 νησιά – Θεσσαλίας και Δυτικής Μακεδονίας σε 5 πόλεις το καθένα.Αν θέλουμε πραγματική αναβάθμιση της Ανώτατης Εκπαίδευσης, προσωπικά πιστεύω πως αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ακαδημαϊκά κριτήρια, όχι με πολιτικά κριτήρια, που τα βαφτίζουμε “αναπτυξιακά μέτρα”
Ένας χώρος, μία πόλη, ένα πανεπιστήμιο. Κάθε ίδρυμα συγκεντρώνεται στην έδρα του, σε ένα campus.
Σχολή σε άλλη πόλη, μόνο ως εξαίρεση, εάν είναι πραγματικά απαραίτητο: αλλά μια ολόκληρη σχολή, με κρίσιμη μάζα. Όχι τμήμα-παράρτημα.
Πουθενά σκέτα τμήματα. Και όταν ένα τμήμα δεν έχει κόσμο, κλείνει ή συγχωνεύεται. Δεν «επαναπροσδιορίζεται», δεν αλλάζει όνομα για να ξαναπάρει παράταση.
Περιφερειακές πόλεις με στοχευμένους ερευνητικούς ρόλους, για παράδειγμα σε αγροδιατροφή, θάλασσα ή ενέργεια, όταν υπάρχει πραγματικός λόγος.Όλα αυτά φυσικά αποκλείεται να γίνουν, διότι τοπικά συμφέροντα και η ψηφοθηρική λογική, ποτέ δεν θα τα αφήσουν να γίνουν.
